ای کاش مصری بودم تا فردا رای بدهم...

سه شنبه 2 خرداد 1391 18:20 ویرایش: چهارشنبه 3 خرداد 1391 09:30

انتخابات در خارج از کشور به پایان رسیده است و فردا و پس فردا بیش از پنجاه میلیون مصری داخل کشور، اولین رئیس جمهور جمهوری دوم مصر را از بین سیزده نامزد انتخاب می کنند.
انتخابات مصر با توجه به الگو بودن مصر در جهان عرب اهمیت زیادی دارد. اعراب تقریبا همان کاری را می کنند که مصر می کند! متن زیر ترجمه ی بخش هایی از سرمقاله امروز «القدس العربی» است که برای من جالب بود. عموما نوشته های سردبیر این روزنامه در مورد مسائل مختلف جالب است و معمولا مواضع خوب و سنجیده ای اتخاذ می کند. عبدالباری عطوان روزنامه نگار فلسطینی ساکن لندن با آن قلم روان و متون شیرین و خواندنی اش ارزش آن را دارد که راهی به اذهان فارسی زبانان بیابد.
او که به مثال بسیاری از اعراب، تا کنون مزه ی شرکت در انتخابات را نچشیده است، متن خود را اینگونه آغاز می کند: (اگر حال و حوصله ی زیادی ندارید، بهتر است بخش های آبی را از دست ندهید!)
«شخصا به ملت مصر برای این موفقیت بزرگ غبطه می خورم؛ موفقیت در رسیدن به مردم سالاری و موفقیت در ساقط کردن نظام دیکتاتوری و آرزو داشتم که ای کاش یکی از آن ها بودم تا می توانستم در انتخابات فردا رای بدهم. ....لازم است توضیح دهم که این عبارات اغراق ادبی و مبالغه نیست بلکه عین واقع است زیرا رئیس جمهور مصر تنها رئیس جمهور مصر نیست؛ رئیس جمهور تمام اعراب است زیرا اگر به او فرصت داده شود، چهره منطقه را در همه ی زمینه ها تغییر خواهد داد.»
در ادامه مصر را ، به حق، اینطور توصیف می کند:
«مصر بالابرنده است، مصر رهبر است و پیشرو. و تاثیر زیادی در توسعه و ترسیم هویت منطقه ی عربی دارد؛ اگر بجنگد، می جنگند. اگر سست شود، سستی می کنند. اگر تسلیم شود، تسلیم می شوند. اگر به جناح راست منحرف شود، به راست متمایل می شوند. اگر کمونیست شود، کمونیست می شوند. اگر شمشیر ملی کردن را به چهره ی شرکت های غربی بکشد، نیزه ها را برمی کشند و به همان جهت پیش می روند و این لیست ادامه دارد...»
«مصری ها، برای تمام اعراب رئیس جمهوری انتخاب خواهند کرد که کم و بیش سرنوشت همه ی ما را تعیین خواهد نمود. سرنوشت جنگ و صلح را تعیین خواهد کرد. شیوه ی ارتباط با ایران و ترکیه، دو قدرت رو به رشد منطقه ای، را مشخص خواهد نمود. همان طور که آینده بهارعربی(بیداری اسلامی) را تعیین خواهد و اینکه ایستگاه های بعدی توقف این قطار کجا خواهد بود.»
دو توضیح لازم است:
1- همانطور که اشاره شده آینده ی رابطه ی مصر با ایران و ترکیه و به تبع وزن منطقه ای هریک از این دو کشور، تابع نتیجه ی این انتخابات است. این خود مشخص کننده ی اهمیت مصر و انتخابات آن برای کشورمان و همینطور توجیهی در خور برای برنامه ریزی مناسب برای آگاه سازی ملت مسلمان مصر است.
2- گفته شده مصر و رئیس جمهور آینده ی آن مسیر قطار بیداری اسلامی را تعیین خواهند نمود. این سخن بی جا نیست. تونس که وزن چندانی در دنیای عرب ندارد و پایتخت آن جز در دوره ی کوتاهی نتوانسته است در شمار مراکز فکری و سیاسی درجه یک عرب درآید، اینک و پس از انقلاب محل رفت و آمد روسا و انعقاد همایش های «الربیع العربی» و ... شده است؛ رئیس جمهور موقت یک ساله ی آن سوژه ی عکس های دونفره ی امیر قطر و بقیه ی سیاست مداران شده؛ همه و همه به لطف ملتی انقلابی و برافروختن شعله ی انقلاب ها و بیداری ها. حال مصر با آن پیشینه ی رهبری اعراب، با آن تمدن گسترده، با دانشگاه الازهر، با حسنین هیکل، طه حسین، محمد عبده، جمال عبدالناصر و از همه مهمتر با جمعیت بیش از هشتاد میلیونی خود، ظرفیتی بسیار گسترده تر برای بهره برداری دارد. این موضوع اهمیت بند 1 را مضاعف می سازد.

جوان مصری پدر پیر و ناتوان خود را به سمت صندوق رای می برد/انتخابات مجلس مصر پس از سقوط دیکتاتور

عبدالباری عطوان در ادامه ویژگی های متعددی برای رئیس جمهور آینده برمی شمرد:
«مردم مصر رئیس جمهوری مطابق با مشخصات واشنگتن و تل آویو و ریاض نمی خواهند ؛ بلکه رئیسی جمهوری می خواهند طبق کرامت ملی، رئیس جمهوری که دنباله روی سیاسی کشور از بیگانگان را پایان دهد، پیروی بی چون و چرای اقتصادی از سیاست های صندوق بین المللی پول را قطع کند، نظام اجتماعی درنده ی طبقاتی و فساد سرمایه داران را پایان بخشد»
«رئیس جمهور آینده ی مصر باید مصر را از بندگی کمک های مالی آمریکا آزاد کند. این کمک ها از خرده نان هم کم ارزش تر هستند. برای مصر زشت است که سیادت و بزرگ منشی خود را در برابر یک میلیاد و چند میلیون دلار به رهن واگذار کند. آن هم دلارهایی که بیشترشان برای خرید تجهیزات نظامی از کار افتاده ی اسرائیلی استفاده شود.»

پ.ن. در سفر مکه با افراد زیادی از کشورهای مختلف صحبت کردم که باعث شد چیزهای خوبی در مورد کشورهای دیگر، مردم دیگر و زبان های دیگر فرابگیرم. ان شاالله در فرصت مناسب آن ها را خواهم نوشت.
پ.ن. از همه ی خواننده ها، خصوصا آنها که سررشته در امور منطقه و مصر دارند، درخواست دارم که نظرشان را در مورد این مطلب بنویسند.

برچسب ها:مصر ،انتخابات ریاست جمهوری ،حسنی مبارک ،انقلاب مصر ،عربستان ،ایران ،قطر ،ترکیه ،ریاض ،آمریکا ،کمک مالی آمریکا به مصر ،یک میلیارد و ربع میلیارد دلار ،عبدالباری عطوان ،القدس العربی ،بیداری اسلامی ،بهار عربی ،الربیع العربی ،رئیس جمهور مصر ،عمر موسی ،محمد مرسی ،حمدین صباحی ،احمد شفیق ،اخوان المسلمین ،الازهر ،محمد عبده ،عبدالناصر ،حسنین هیکل ،طه حسین ،قطار بیداری اسلامی ،ایستگاه بعدی بهار عربی ،مصر رهبر اعراب ،انتخابات ریاست جمهوری مصر ،سقوط حسنی مبارک ،ابوالهول ،عکس ابوالهول و انتخابات مصر ،ابوالهول آینده ،ای کاش مصری بودم ،ای کاش مصری بودم تا فردا رای بدهم ،

نظرات()

پرتو نور

جمعه 29 اردیبهشت 1391 16:50 ویرایش: - -

توسط: حرف دار

نوع مطلب: کوتاه نوشت ،راز و نیاز با خدا ،

ارسال به

فرض کنید یک عمود نور از یک مولد نور می تابد، این عمود تا منبع مولدش یک خط است ... این خطی که متصل است ... اگر خود را بیابد ... چه را می یابد؟ می یابد که خطی است متصل به یک منبع نور دهنده. یعنی یافتن خودش همان است و یافتن اتصالش با آن منبع نور همان. اگر خودش را بیابد، اتصالش هم به همان نقطه ای که از آن صادر می شود، می یابد ... پس ذات آن شی را می یابد اما به اندازه ای که خودش به آن مربوط است.

برچسب ها:نور ،خدا ،پرتو نور ،خداشناسی ،امتحان ،خداوند ،الله ،خودشناسی ،

نظرات()

تپه های اطراف شریف

سه شنبه 12 اردیبهشت 1391 15:29 ویرایش: چهارشنبه 13 اردیبهشت 1391 08:29

توسط: حرف دار

نوع مطلب: راز و نیاز با خدا ،

ارسال به

خدایا نمی دانم هدفم از زندگی چیست؟ عالم و مافیها مرا راضی نمی کند. مردم را می بینم که به هر سو می دوند، کار می کنند، زحمت می کشند تا به نقطه ای برسند که به آن چشم دوخته اند.

ولی ای خدای بزرگ از چیزهایی که دیگران به دنبال آن می روند، بیزارم. اگر چه بیش از دیگران می دوم و کار می کنم، اگر چه استراحت شب و نشاط روز را فدای فعالیت و کار کرده و می کنم ولی نتیجه آن مرا خشنود نمی کند. فقط به عنوان وظیفه قدم به پیش می گذارم و در کشمکش حیات شرکت می کنم و در این راه، انتظار نتیجه ای ندارم!

خستگی برای من بی معنی شده است، بی خوابی عادی و معمول شده، در زیر بار غم و اندوه گویی کوهی استوار شده ام، رنج و عذاب دیگر برایم ناراحت کننده نیست. هر کجا که برسم می خوابم، هر وقت که اقتضا کند می خیزم، هر چه پیش آید می خورم، چه ساعتهای دراز که بر سر تپه های اطراف شریف بر خاک خفته ام و چه نیمه های شب که مانند ولگردان تا دمیدن صبح بر روی تپه ها و جاده های متروک قدم زده ام. چه روزهای درازی را که با گرسنگی به سر آورده ام. درویشم، ولگردم، در وادی انسانیت سرگردانم و شاید از انسانیت خارج شده ام، چون احساس و آرزویی مانند دیگران ندارم .

ای خدای بزرگ، برای من چه مانده است؟ نام خود را بر سر چه باید بگذارم؟ آیا پوست و استخوان من، مشخص نام و شخصیت من خواهد بود؟ آیا ایده ها، آرزوها و تصورات من شخصیت خواهند داشت؟ چه چیز است است که دیگران مرا به نام آن می شناسند؟...

در وجود خود می نگرم، در اطراف جستجو می کنم تا نقطه ای برای وجود خود مشخص کنم که لااقل برای خود من قابل درک باشد. در این میان جز قلب سوزان نمی یابم که شعله های آتش از آن زبانه می کشد و گاهی وجودم را روشن می کند و گاه در زیر خاکستر آن مدفون می شوم. آری از وجود خود جز قلبی سوزان اثری نمی بینم. همه چیز را با آن می سنجم دنیا را از دریچه آن می بینم. رنگ ها عوض می شوند، موجودات جلوه دیگری به خود می گیرند.

پ.ن. از مناجات های شهید چمران. با قدری تصرف : تپه های اطراف شریف -> ~ برکلی!

برچسب ها:چمران ،مناجات ،راز و نیاز با خدا ،شریف ،برکلی ،آینده ،دل ،نگرانی ،مسئولیت ،کار ،تپه های اطراف برکلی ،جستجوی حقیقت ،مبارزه ،آرزوهای آدمی ،عشق ،خدا ،فعالیت ،متن عرفانی ،مناجات های شهید چمران ،دانشگاه برکلی ،دانشگاه شریف ،

نظرات()

کل صفحات:47
1
2
3
4
5
6
7
...

حرف دار

عشق می ورزم و امید که این فن شریف / چون هنرهای دگر مایه ی حرمان نشود

ای کاش مصری بودم تا فردا رای بدهم...

پرتو نور

تپه های اطراف شریف

حرف دار

درباره وبلاگ

آخرین پستها

نویسندگان

نظرسنجی

آمار وبلاگ

اَبر برچسبها

پست های محبوب

آرشیو موضوعی

آرشیو

پیوندها

صفحات جانبی